روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد. 

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.

♨️ خسته نباشی کربلایی!!

امسال هم هرطور شده خودت را به کربلا رساندی
و چهلمین روز شهادت امام حسین را به سوگ نشستی
البته چهلمین روز که غلط است،تا امروز دقیقا پانصدویازده هزارو چهل روز از شهادت امام حسین می گذرد!!
درود بر تو که پانصدو یازده هزارو چهلمین روز شهادت امامت را سوگواری کردی!
رد شدن از راهها چطور بود؟ هیچ میدانی در راه از چه چیزهایی رد شدی؟
کودکان کار رادیدی؟ کارتن خوابها را چطور؟ خانه های کاه گلی؟مادران خود فروش؟ پدران کلیه فروش؟
هیچ میدانی در کشور خودت از چند کربلای خانگی گذشتی تا به پانصدو یازدهمین سوگ امامت بنشینی؟

?در بین راه چه خوردی؟
خرما، حلوا، ماهی، و انواع خوراکی ها که نشان از مهمانوازی عراقی ها دارد!
نشان از مهمان نوازی همین برادران دینی که چندی قبل خرمشهرمان را خدا از دستشان آزاد کرد!
مهمان نوازی برادران عراقی که در جنگ به خاک و ناموس و مال و فرهنگمان تجاوز کردند چطور بود؟
▪️غذایشان بوی خون شهدا را نمی داد؟
▪️عجب وفادار ماندی به خون شهدای جنگ!
۱۴۰۰ سال است کربلا را به یاد داری ,چطور یادت رفت ۳۰ سال قبل جوانان این وطن در همان خاک شوم پرپر شدند؟
گوشه ای از فیلم عملیات کربلای ۴ و کشتار عزیزان مان بدست برادران عراقی را حتمآ دیده ای؟ ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻏﻮﺍﺹ ﻫﺎﻣﻮﻥ ….. ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ….
ﺯﺍﺋﺮﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﯾﺎﺩﺷﻮﻥ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ ……. ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﺪﻧﯿﻪ ….
?ﺧﺮﻣﺸﻬﺮ …..
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﻬﺮ … ﮐﺎﻧﺎﻝ ﻫﺎیی ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﻣﻮﻥ ﺑﺎ ﻗﯿﺮ ﭘﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺸﻪ ….ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺯﯾﺎﺩ ﻣﻬﻤﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﻫﺎ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎﺩﻩ ﻫﺎ ….ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺯ ﻭ ﺑﻮﻡ ﻣﻮﻗﻊ ﺁﺯﺍﺩ ﺳﺎﺯﯼ ﺧﺮﻣﺸﻬﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻧﺪﻩ ﺗﻮ ﻗﯿﺮ ﺩﻓﻦ ﺷﺪﻥ …..اﻟﺒﺘﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻬﺮ ﻫﻢ ﺟﺎﻫﺎﯼ ﺩﯾﺪﻧﯽ ﺯﯾﺎﺩ ﻫﺴﺖ … ﺟﺎﻫﺎیی ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻫﺎﯼ ﺧﺮﻣﺸﻬﺮ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﮐﺮﺩﻥ …. ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺧﺮﻣﺸﻬﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺷﻮﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﻣﻮﻥ ﻧﯿﻓﺘﻦ ﺍﻭﻝ ﺩﺧﺘﺮ ﺷﻮﻥ ﺭﻭ ﻣﯿﮑﺸﺘﻦ ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ …… ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﺪﻧﯽ ﺩﯾﮕﻪ ….
?ﺳﻮﺳﻨﮕﺮﺩ …
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﻬﺮ … ﺧﺎﮐﺮﯾﺰ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ … ﻣﺤﻞ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮﺭ ﺷﺪﻥ ﺣﺪﻭﺩ ۱۵ ﻧﻔﺮ ﺯﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺳﻮﺳﻨﮕﺮﺩﯼ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﻋﺰﯾﺰ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﻣﻮﻥ …ﮐﻨﺎﺭ ﺍﺭﻭﻧﺪ ﺭﻭﺩ …

?تا به حال از خودت نپرسیدی که چرا آمریکا بدون دلیل دشمن است و عراق با کشتن میلیونها ایرانی برادر است؟

?نپرسیدی چرا رفتن به مزار کوروش جرم و دشوار است و رفتن با پای پیاده به کربلا ساده و سهل؟

?نپرسیدی چرا واژه ی مرگ بر عراق یا مرگ بر عربستان نداریم؟

?نپرسیدی چرا آنها از عراق پیاده به حرم امام رضا نمی آیند اگر انقدر معتقد هستند؟

?و نپرسیدی چرا فقط ۴ سال است این پیاده روی عظیم بر قرار است!!؟

هیچوقت نپرس چون با اندکی تفکر خواهی فهمید که بازیچه ای…
بازیچه ی یک اتحاد نامقدس عربی …

نیمی از کشورت را به مکه و کربلا ببر تا فربه شوند و آماده جنگ !
نیم دیگرش هم سهم اختلاس برای فرارشان در روزهای سخت!
قرار من و تو هم حمله بعدی اعراب به وطن و ناموسمان!

پ. ن
✔️اگر شرایط جز موارد بالا بود مطمئن باش از اولین نفرهایی خواهم بود که با کاروان به کربلای معلا و به پابوس آقا بروم
عجالتاً از همین جا خدا قبول کند که مطمئناً می کند

این قدر چه خرمای براتی بدهید؟!
با شربت و شیر و چای قاطی بدهید؟!

ما زائر باده نوش عشقیم ، به ما
یک جرعه شراب صلواتی بدهید

#حسن_قنبری_وسلماز
پانصدو یازده هزارمین روز شهادت امام حسین
اربعین ۱۳۹۶
@SepehrAzadi

سعی شد پاسخ به این شبهه هرچند مختصر اینگونه باشد که:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿١﴾  مَلِکِ النَّاس ِ﴿٢﴾ إلَهِ النَّاسِ ﴿٣﴾ مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿٤﴾ الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ ﴿٥﴾ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ﴿٦﴾

برادر کربلایی ام بر راه روشن اربعین ماندگار باش اما بدان که خفاشان شب پرست تاب دیدن روشنایی این راه را ندارند و می کوشند تا با شیوه های رنگارنگ درمانده ات کنند.«بانک غولان همچو بانگ آشناست»

رهروان اربعین شیفته خدمت به محرومانند؛ بلکه خود عمدتاَ مستضعفانی اند که رنج جنگ به جان کشیده اند و شهادت و جراحت عزیزانشان را عاشقانه تحمل کرده اند و برای تکمیل راهی که برگزیده اند مسیر پاک اربعین را عارفانه می پیمایند.

ما در جنگ، با عراقی ها نجنگیدیم بلکه همراه با عراقی ها علیه بعثی ها که دشمنان کور دل اسلام و تشیع اند جنگیده ایم، چنانکه از سالها پیش از انقلاب اسلامی ایران، با طاغوت مبارزه و وحشیانه ترین شکنجه ها را علیه جان و مال و ناموسمان از سفاکان ساواک متحمل شدیم و توحش و سبعت از جانب هر کس باشد، نابخشودنی است.

حضور در اربعین به منزله شوق حضور در اجتماع صالحان است که عالمانه در اندیشه مبارزه علیه فساد، ظلم، بی عدالتی و استکبارند. حضور در اربعین اعلام برائت از هرچه زشتی و پستی و پلشتی است، شور و شعور برای پیوستن به نیکان عالم است.

جان گرگان و سگان از هم جداست

متحد جانهای مردان خداست

امروز هر آزاده آگاهی می داند که طشت آمریکا از بام افتاده است و بر همگان ثابت شده است. چنانکه امام انقلاب (ره) فرمودند: «آمریکا شیطان بزرگ است» و بعثی ها بیشتر از مزدوران شیطان نبودند و طبعا مسلمانان دل آگاه از شیطان و پیروانش پیوسته بیزارند و خلط بعثی با عراقی ها، یا از ساده دلی کودکانه است یا شیطنتی مکارانه، زیرا مبارزان مظلوم عراقی، خود از قربانیان سلطۀ صدامیانند.

برجسته ساختن کوروش کبیر به منظور تفکیک مؤلفه های فرهنگ ایرانیان، کار هیچ ایرانی غیرتمند آگاه نیست. بخش سپید تاریخ ایران، چه پیش از اسلام و چه پس از اسلام، برای هر ایرانی مایه افتخار و سربلندی است و افراط و تفریط به منزله حذف بخشی از مولفه های روشن فرهنگی است که عقل سلیم آن را نمی پذیرد. از این روی بسیاری از ایرانیان فرهیخته بر مزار کوروش حضور می یابند و آثار باستانی خود را حفاظت می کنند و در عین حال شیفته اسلام و اهل بیت پیامبرند (صلی اله علیه و آله) و اربعین حسین بارزترین مصداق این مدعاست.

آمیختن اعمال عبادی، بویژه تشرف به مکه معظمه با گرایشهای جاهلی قومی و نژادی اشتباهی آشکار است که بیشتر از گرفتاران تعصبات مرتجعانه نژادری صادر می شود و اسلام در هزار و چهار صد سال پیش آن را بسیار عالی حل نموده است.

 و السلام علینا و علی عباد ا.. الصالحین

بسمه تعالی

اين صحنه وحشتناك را تصور كنيد. زنان و فرزندان را در برابر اجساد آورده‏اند، هر يك از زنانْ برادر، همسر يا فرزندى در ميان كشته‏شدگان دارد، اما گريه نمى‏كند. آنان وظيفه داشتند كه از زينب پيروى كنند. حضرت زينب بزرگ ايشان بود، پس در همه امور از او پيروى مى‏كردند.
پشت سرِ حضرت زينب رفتند. حضرت زينب، در جلوِ آنان به جسد پاره‏پاره امام حسين(علیه السلام) رسيد، جسدى كه حتى يك عضو سالم در آن ديده نمى‏شد. با اين حال، پوشده از تير و شمشير و نيزه و سنگ بود، آنچنان‏كه چيزى از آن پيدا نبود. نيازى نيست تاريخ اين حوادث را روشن به ما بگويد. حضرت زينب آمد و بر بالاى جسد امام حسين ايستاد و سنگها و نيزه‏ها و شمشيرها را كنار زد و جسد را با دو دست بلند كرد و گفت: «اللّهمّ تقبّل منّا هذا القربان‏.» (خداوندا، اين قربانى را از ما بپذير.)
اين دلاورى را تصور كنيد. حسين(علیه السلام) براى زينب (سلام الله علیها) همه چيز است. بزرگان، پهلوانان و كوهها در برابر اين صحنه ناتوان‏اند، اما زينب ابداً چنين نيست.با اين سخن، حضرت زينب اعلام داشت كه اين كار به اراده و خواست خود ما بوده است، نه اينكه بر ما تحميل شده باشد. هيچ‏كس نگفت بياييد و كشته شويد. هيچ‏كس نگفت كه قيام كنيد و هيچ‏كس نبود كه اين كار را از ما بخواهد. ما با آزادى كامل آمديم و اين موضع را اتخاذ كرديم. آنچه به دست آورديم نتيجه خواستِ و اراده خود ماست. ما حسين را براى دين خدا قربانى كرديم و از خدا مى‏خواهيم كه اين قربانى را از ما بپذيرد. جز اين هيچ چيز مهم نيست. چنان‏كه در مجلس ابن زياد، وقتى كه از او پرسيد: كار خدا را با برادرت چگونه يافتى؟ گفت: «والله ما رأيت الا جميلا، هؤلاء رجال كتب الله عليهم القتل فبرزوا إلى مضاجعهم.» (به خدا سوگند، جز نيكى نديدم. آنان‏مردانى بودند كه خداوند مرگ را برايشان مقدّر كرده بود و آنان به سوى آرامگاهشان شتافتند.) بى‏شك، پس از اين موضعِ حضرت زينب در برابر شهادتِ سرورِ كشته‏شدگان و سيّد شهدا ديگر زنان تكليف خود را در برابر شهداى خود دانستند. چرا كه زمان ناله و شيون و اظهارِ ناتوانى نبود، بلكه هنگام اظهار قدرت و صلابت بود و بايد به جهانيان اعلام مى‏شد كه ما بدين‏جا آمديم و مى‏دانستيم چه رخ خواهد داد، با آسودگى اين مقصود را اراده كرديم و به سوى آن ره سپرديم و به تك‏وپو افتاديم. از خداوند مى‏خواهيم كه آن را از ما بپذيرد و اگر نبرد فداكارى بيشترى اقتضا مى‏كند، ما آماده‏ايم. بنابراين، نقش حضرت زينبس اين بود كه رسالت امام حسين(علیه السلام) را در اظهار عزّت و شرافتِ نبرد، تكميل كند.
برگرفته از کتاب زينب( س) شكوه شكيبايى‏ نوشته امام موسى صدر ، ص 6-9

و الصبر شجاعة

 وشکیبایی شجاعت است.
نکته اول
تعریف صبر: در فارسی به معنای شکیبایی، پرطاقتی است و از نظر محدث قمی صبر، خودداری از بی تابی کردن در هنگام ناگواری است. لذا از انجام حرکات غیر عادی (مانند کندن مو و کوبیدن سر و …)پرهیز کرده و زبان به شکوه و شکایت از مقدرات خدای تعالی نمی گشاید.
صبر یعنی ایستادگی در برابر تمایلات نفسانی، سختیها، بلایا و حوادث؛ به گونه ای که این امور در او اثر نکنند و همان حال آرامش و ثبات روحی قبل از مواجهه با آنها را داشته باشد.
نکته دوم
در واقع مسلمانان هم در برابر خواسته‏ هاى دل استقامت و صبر نشان دادند، هم درمسیر اطاعت پروردگار و هم در مقابل مصائب و مشکلات پى‏درپى.
همان گونه که در حدیثى در جلد دوم کافى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است که مى فرماید: «الصَّبْرُ ثَلاَثَةٌ صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصِیبَةِ وَصَبْرٌ عَلَى الطَّاعَةِ وَصَبْرٌ عَنِ الْمَعْصِیَة» (کافى، ج 2، 1407: 91)
بدیهى است صبر چه در مقابل عوامل معصیت باشد، چه در مسیر اطاعت پروردگار چه در برابر مصائب روزگار انجام گیرد، نوعى شجاعت محسوب مى شود و تنها شجاعانند که از عهده شکیبایى در این مراحل سه گانه بر مى آیند. نمونه کامل این سخن همان چیزى است که امیر مؤمنان على(علیه السلام) در صدر اسلام از پیغمبر و یاران باوفایش تجربه کرده بود که در برابر انواع مشکلاتى که از سوى دشمنان اسلام هر روز به شکلى انجام مى شد صبر و استقامت کرده بودند و با شجاعت تمام آنها را پشت سر گذاشتند و اگر این شکیبایى شجاعانه مسلمانان صدر اول در دوران محاصره شعب ابى طالب و هجرت به حبشه و سپس هجرت به سوى مدینه و بعد از آن حضور در میدان هاى جنگ بدر، خیبر، خندق و حنین نبود امروز آیینى به نام اسلام بر بخش عظیمى از جهان سایه نیفکنده بود.
در کلمات بزرگان نیز تعبیرات جالبى درباره صبر آمده است از جمله این که گفته اند: «الصَّبْرُ مُرٌّ لا یَتَجَرَّعُهُ إلاّ حُرٌّ; صبر تلخ است ولى جز آزادگان این شربت ناگوار را نمى نوشند. نیز گفته اند «إنَّ لِلاْزْمانِ الْمَحْمُودَةِ وَالْمَذْمُومَةِ أعْماراً وَآجالاً کَأَعْمارِ النّاسِ وَآجالِهِمْ فَاصْبِرُوا لِزَمانِ السُّوءِ حَتّى یَفْنى عُمْرُهُ وَیَأتی أجَلُهُ؛ دوران هاى خوب و بد عمر و اجلى دارند مانند عمر و اجل انسان ها؛ به هنگامى که دوران سختى پیش آید صبر کنید تا عمرش پایان گیرد و اجلش فرا رسد. نیز گفته اند: «إذا تَضَیَّفَتْکَ نازِلَةٌ فَأقْرِهَا الصَّبْرُ عَلَیْها وَأکْرِمْ مَثْواها لَدَیْکَ بِالتَّوَکُّلِ وَالاْحْتِسابِ لِتُرِحِّلَ عَنْکَ وَقَدْ أبْقَتْ عَلَیْکَ أکْثَرَ مِمّا سَلَبَتْ مِنْکَ؛ هنگامى که حادثه سختى به میهمانى تو آمد با صبر و شکیبایى از آن پذیرایى کن و جایگاه آن را با توکل بر خدا و حساب عند الله گرامى بدار تا زمانى که این میهمان از نزد تو برود در حالى که بیش از آنچه از تو گرفته است براى تو باقى خواهد گذارد». (شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 18،90)
نکته سوم
شجاعت صفتی مابین ترسویی و بی باکی و یکی از اصول اخلاق و از کمالات نفسانی انسان است.
نکته چهارم:
اصول چهارگانه اخلاق عبارتند از:
حکمت 2- عفت 3 عدالت 4- شجاعت
امکان ندارد کسی دارای صبر باشد و شجاع نباشد. صفت شجاعت با تمام اهمیت و ارزش، خود نتیجۀ صبر است و وجود صبر،بدون داشتن شجاعت یا شجاعت بدون صبر ممکن نیست. همان طور که وجود روز بدون وجود آفتاب امکان ندارد. بنابراین انسان صبور و پر طاقت، شجاع هم هست یعنی هم از جبن و ترسویی و هم از بی باکی و تهور دور است.
در هر یک از اقسام سه گانه ذکر شده چنین است که نفسانیات و شهوات، مشکلات و ناملایمات زندگی، حب نفس و سختی عبادات، چون دشمنی قوی دائما به انسان فشار می آورند تا زندگی مادی و معنوی او را از بین ببرند و او را از حالت طبیعی و رشد انسانی دور سازند. در چنین حالتی، آن کس که شجاع است، صبر را پیشه می کند و دشمنان مادی و معنوی و قاتلان جسم و روحش نمی توانند او را شکست دهند.
پیامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) می فرمایند: (يؤتى الرجل في قبره بالعذاب، فإذا أتي من قبل رأسه دفعه تلاوة القرآن، وإذا أتي من قبل يديه دفعته الصدقة، وإذا أتي من قبل رجليه دفعه مشيه إلى المسجد والصبر حجزه، يقول: أما لو رأيت خللا لكنت صاحبه). وفي لفظ آخر (إذا دخل الرجل القبر قامت الصلاة عن يمينه، والزكاة عن شماله، والبر يظل عليه، والصبر بناحية يقول دونكم صاحبي، فإني من ورائه، يعني: إن استطعتم أن تدفعوا عنه العذاب، وإلا فأنا أكفيكم ذلك، وأدفع عنه العذاب) وقتی انسان را در قبر می گذارند، عذاب وارد قبر او می شود وقتی می خواهد از طرف سر وارد شود تلاوت قرآن جلوی عذاب را می گیرد. وقتی می خواهد از طرف مقابل وارد شود صدقه جلوی عذاب الهی را می گیرد و آن را برمی گرداند. وقتی می خواهد از طرف پاهای او وارد شود، راه رفتن او به سوی مسجد جلویش را می گیرد.(شهید ثانی، 1380: 112)
در تعبیر دیگری آمده است که نماز، زکات، نیکی و خوبی که در حق دیگران انجام داده اینها همه مانع می شوند. اینها همه سپر عذاب هستند. و صبر در طرفی دورتر از آنهاست. صبر به نماز و زکات و احسان می گوید مواظب رفیق خود باشید و اگر نتوانستید عذاب را از او دور کنید من به تنهایی از او دفاع می کنم و عذاب را از او برطرف می سازم. (شهید ثانی، 1380: 113)
دلیل آن هم این است که صبر در تمام مظاهر زندگی انسان باید خودش را نشان بدهد؛ چون نشانه ایمان است.
خواسته های نفسانی فرد را به ضلالت و گمراهی می کشاند. بنابراین صبر برای انسان شجاعت و قوت می آورد، گاهی برای انسان گناهی پیش می آید و او یک قدم به سمت گناه جلو می رود و یا ممکن است یک قدم عقب برگردد، اگر بتواند خود را از معصیتّ حفظ کند این فرد قهرمان است. به عنوان مثال؛ حضرت رسول اکرم داشتند از جایی عبور می کردند، دیدند که عدّه ای در حال زورآزمایی و یا کُشتی گرفتن هستند، حضرت از آنها سؤال کردند چه کار می کنید، آنها پاسخ دادند ما در حال زورآزمایی هستیم، حضرت به آنها پاسخ دادند پیروز میدان کسی است که بر نفس خود زورآزمایی کند و بر نفسش پیروز شود.
انسان هایی که در طول تاریخ برای خدا از گناه اجتناب می کنند، هجرت می کنند، جهاد می کنند، اینها قهرمان های تاریخ بشر محسوب می‏شدند و لذا اسلام عزیز هم با همین قهرمانان به دست ما رسیده است.
به عنوان مثال اگر پیامبر اکرم و اصحاب و خانواده پیامبر اکرم در برابر تشنگی و گرسنگی مقارمت نمی کردند و یا اگر هجرت جعفربن ابی طالب به حبشه با یارانش نبود و یا اگر هجرت پیامبر اکرم از مکه به مدینه نبود و اگر این سختی ها را تحمل نمی کردند، اسلام امروز این همه تبلور و تجلی را نمی داشت.
در صدر اسلام نیز همین طور بوده است، این هجمه هایی که در 33 سال به ملت ایران وارده شده است، بنا به گفته کارشناسان یکی از اینها برای منقرض کردن نظام اسلامی کافی می بود. به عنوان مثال؛ شهادت 22 تن در یک جا از شخصیت های برجستۀ کشور برای نابودی یک نظام کفایت می کند، امّا آنچه موجب حفظ نظام اسلام شد صبر و دارایی و استقامت امام خمینی (ره) در 11 سال خدمت بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بوده است که اسلام را زنده نگه داشته است.
یک موقع انسان تلاش می کند ولی تلاش او نتیجۀ خوبی نمی دهد، تنها چیزی که فرد را می تواند از اضطراب و نگرانی )در تحصیل، شغل، کار و …( حفظ کند صبر و استقامت است، که باعث می شود انسان شِکوه و شکایت نکند و به خداوند امید داشته باشد. انسان علارقم تلاش هایی که انجام می دهد اگر حادثه ای برای او پیش بیاید، این اتفاق و حادثه را باید بپذیرد و اگر این اتفاق و حادثه را به خداوند نسبت دهد خداوند نیز بهترین موقعیت را برای او جایگزین می کند.
داستان؛ شیطان به شدت از دست سید الشهداء امام حسین ناراحت شد، که چرا با تمام مصیبت ها و بلاهایی که بر سر امام حسین و خانواده او آمده بود او هرگز گِله و شکایت نکرد. امام حسین فرمودند: الهی رضاً بِقَضائِکَ وَ تَسليم بِأمرِک لامَعبودً سِواک؛ پروردگارا اين قضا و قدری که تو امر کرده ای . ما راضی و در برابر امر تو تسليم هستيم، زيرا معبودی جز تو نمی شناسيم.
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ؛ که ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم. تین/ 4
حال اگر انسان خود را ناتوان ببیند، دست خود اوست که تلاش کافی انجام نداده است.
وَخُلِقَ الإِنسَانُ ضَعِيفًا؛ و انسان، ضعيف آفريده شده؛ )و در برابر طوفان غرايز، مقاومت او کم است. نساء/ 26
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ؛ که ما انسان را در رنج آفريديم )و زندگى او پر از رنجهاست. بلد/ 4
خداوند در برابر این ناتوانی ها قوایی مانند صبر را قرار داده است که می فرماید: بابی از ابواب بهشت وجود دارد که باب صابرین می گویند، که تنها صابران از آن عبور می کنند و یا مقامی است که برای انسان هایی که به مقام صابران، مقام مجاهدان و … رسیده باشد.
نکته: هیچ مقامی به مقام صابران نمی رسد.
يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ؛ صابران اجر و پاداش خود را بى حساب دريافت مى دارند . زمر/11
اگر انسان در برابر مشکلات استقامت و صبر داشته باشد و گله و شکایت نکند، خود به خود زاهد شده و حکمت بر او وارد می شود. وقتی در برابر کمی و نداری انسان صبور باشد نشان می‏دهد که او فرد قانعی است و دلبستگی به چیزی ندارد و اگر چنین شد درهای حکمت بر او گشوده می‏شود.

منابع و مآخذ

1- ابن أبي الحديد، عبد الحميد، شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، به کوشش ابراهيم، محمد ابوالفضل‏، ج 18، چ اول، قم: مكتبة آية الله المرعشي النجفي‏، 1404
2- ‏ جویباری، م و جمعی از نویسندگان، راه روشن، چ اول، قم: نسیم فردوس، 1384
3- شهيد ثانى، زين الدين، آرام بخش دل داغديدگان( ترجمه مُسكّن الفؤاد)، به کوشش حسين، جناتى‏، چ دوم، قم: روح‏، 1380
4- کلینی، محمد، الکافی، ج 2، چ چهارم، تهران: دارالکتب الاسلامیه، 1407
5- نظامی همدانی، علی، شرح نوینی بر کلمات قصار امیرالمؤمنین، چ اول، قم: مؤسسه فرهنگی فخر دین، 1383

6- سایت آیت الله مکارم شیرازی

 او فرزند پدري بود که اهل تسـنن در کتاب بسـیار با ارزش ینـابیع الموده خودشان، نقـل می کننــد کـه ابـن عبـاس می فرمایــد: مـن پیش امیرمؤمنـان (ع) تفســیر قرآن می خوانــدم ،امیرالمؤمنین (ع) به من فرمود : پسـر عباس ! اگر من آنچه در هفت آیه سوره حمد است ، از «ب» «بِ ْس ِم الَّلِه» تا «َو َلا ال َّضآلِّین» را براي شما بگویم و شما هم گفته هاي من را بنویسید ، و بعد از این که من پایان کلاس را اعلام بکنم ، هفتاد شتر جوان را باید بیاورید تا این نوشته ها را بار کنید تا بتوانید آن ها را با خود ببرید . 
زینب کـبري (س) دختر یـک چنین مفسـر قرآنی است . بنـابراین ، معلوم است از قرآن چه چیزي پیش زینب کبري (س) بود . این توصیف یک کلاس زینب کبري (س) است . کلاس دیگري که وجود مقدس زینب کبري (س) داشـتند ، کلاس فقه بود . فقه دریاي وسیعی است . یک طلبه ما در قم ، وقتی فقیه کامل و مدّرس فقه می شود که هشتاد و چهار باب فقهی را در هشتاد و چهار عنوان کتاب فقهی به صورت اجتهادي در سـی سال شب و روز بخواند ، ولی همه این دریاي فقه ، پیش زینب کبري (س) بود که اگر گفته هاي ایشان را در این کلاس ثبت کرده بودند ، باور کنید در مسایل فقهی ، هشـتاد درصد کار مراجع ما ، با گفته هاي زینب کبري (س) آسان شده بود ؛ چرا که او خودش چشـمه صافی براي فقه بود.

برگرفته از کتاب مقام حضرت زینب علیها السلام، حسین انصاریان، 13-16

برگرفته از کتاب 200داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب(سلام الله علیها)، عباس عزیزی،186-189